İstanbul’da yaşamanın en ağır bedeli sanırım sabah ve akşam çekilen o yol çilesi. Sabahın köründe işe yetişme telaşı, akşam yorgun argın eve dönme çabası… Trafik her zaman maksimum seviyede; servisler, taksiler, özel araçlar ve otobüsler adeta milim milim ilerliyor.
Toplu taşımada durum daha da vahim. Metrolar tıklım tıklım, otobüslerde nefes alacak yer yok. Geçenlerde otobüste şahit olduğum bir olay ise trajikomikti. İnsan yoğunluğundan şikayet eden bir yolcu, sanki etrafındaki herkes o saatte keyfinden oradaymış, gezmeye gidiyormuş gibi diğer insanlara laf söylüyordu. Oysa o insanların çoğu 8-10 saatlik mesai bitiminden geliyor. İşin komik tarafı, o söylenen yolcu sadece 2 durak sonra indi. İnsanlar sanıyor ki; kendileri indikten sonra gelen otobüs bomboş gelecek.
Benim asıl merak ettiğim ve sitem ettiğim konu ise şu: Akşam tam iş çıkış saatinde (17:00 – 19:00 arası) yaşanan o ekstra yoğunluk. Sözüm meclisten dışarı ama gün içinde gezip, tozup, alışverişini yapıp eve dönüş için neden tam insanların işten çıktığı saati bekliyorsunuz?
Bu sözlerim tabii ki herkes için değil, acil işi olanı tenzih ederim. Ama sadece keyfi olarak dışarıda olanlar; dönüşünüzü ya iş çıkış saatinden önceye (16:00 gibi) ya da trafik rahatladıktan sonraya (20:00 gibi) denk getirseniz olmaz mı? Zaten yorgun olan insanların evlerine ulaşmasını zorlaştırmak yerine, biraz daha planlı hareket edilse belki de bu kaos bir nebze olsun hafifler. Lütfen biraz empati; erken gidin ya da geç dönün ama o yoğunluğa “keyfi” olarak girmeyin.
