Elimde 2006 model, 1.2 motor otomatik vites bir Fiat Palio var. “Var” diyorum ama aslında araba bende mi yoksa sanayide mi ikamet ediyor, orası tartışılır.
Bu araçlarda genel bir hastalık mıdır bilmiyorum ama benimki resmen su ile çalışıyor sanırsınız. Şehir içinde, İstanbul trafiğine girdiğim an araba su eksiltmeye başlıyor. İşin garibi, uzun yola çıktığımda damla eksilmiyor! Yani mantıken kaçak olsa her yerde kaçırır değil mi? Yok. Sırf İstanbul’un dur-kalk trafiğinde, o hararette suyunu tüketiyor. Defalarca ustaya götürdüm, hortumlar değişti, kelepçeler sıkıldı, “Abi tamamdır, oldu bu iş” dendi. Sonuç? Yine aynı hüsran.
Sadece su olsa iyi… Bir de yağ kaçağı belası var. Usta “Yaptım, kaçak yok” diyor, iki gün sonra bagajdaki yağ bidonuna sarılıyorum. Neredeyse iki günde bir motor yağı eklemekten benzinci gibi oldum. Bu sorunun bu araçlarda kronik olup olmadığını bilmiyorum ama benimki şahsa özel bir işkence gibi.
En tehlikelisi de gaz yememe sorunu. Tam trafiğin akacağı an gaza basıyorum, araba gitmiyor! Motor bağırıyor ama tık yok. Kaç kere emniyet şeridine çekip, dörtlüleri yakıp motorun kendine gelmesini bekledim, sayısını unuttum. Arkadan gelen kornalar, yaşanan o stres cabası. İstanbul trafiğinde ayağımı gazdan çekmeye korkar oldum, “Ya yine gitmezse?” diye.
Açıkçası artık ustalara da inancım kalmadı. Ezbere iş yapıyorlar, iki parça söküp takıyorlar, dünyanın da işçilik parasını alıyorlar. 1000 liralık malzemeye 1500 lira işçilik veriyoruz, “Bu sefer oldu” diye seviniyoruz; hop 3. gün yine çekici tepesindeyiz.
Bir daha Fiat Palio alır mıyım? Tövbe. 2 gün biniyorsam 3 gün sanayideyim. Araba dediğin hayatı kolaylaştırmalı, sanayi esnafıyla akraba yapmamalı.
